Thursday, 2 August 2018

മീശ വില്‍പനയ്ക്ക്..

ബിസി ബുക്ക് ഷോറൂമിന്റെ മുന്നിലെ ഗ്ളാസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ പ്രതിബിംബങ്ങളെ നോക്കുമ്പോഴാണ് കോളേജ് പെൺകുട്ടികൾ ഡോറിനരികിൽ നിൽക്കുന്ന കൊമ്പൻമീശക്കാരൻ സെക്യൂരിറ്റിക്കാരനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. കണ്ടാൽ കാട്ടുകള്ളൻ വീരപ്പന്റെ മീശ പോലുണ്ടെന്നവർക്ക് തോന്നി.
അയാളുടെ കൊമ്പൻ മീശയെ ഒന്ന് 'ആക്കി'ക്കളയാമെന്ന തീരുമാനത്തിലെത്തിയ പെൺകുട്ടികൾ അടുത്തെത്തി ആ മീശയിൽ നിർന്നിമേഷരായി നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഗൗരവത്തിൽ അയാൾ നിന്നു.
'എന്ത് വേണം?' - സെക്യൂരിറ്റിക്കാരൻ കൊമ്പൻമീശയിൽ വിരലാൽ വീണമീട്ടി ചോദിച്ചു.
അയാളുടെ ആകാരത്തിനും കൊമ്പൻമീശയ്ക്കും ചേരാത്ത കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ സ്വരത്തിലുള്ള ആ ചോദ്യം പെൺകുട്ടികൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല. അവർ ചിരിയടക്കി അയാളോട് ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
'ചേട്ടാ, ചേട്ടന്റെ മീശ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടായി. അതീന്ന് വലിയ രണ്ടുമൂന്ന് രോമങ്ങൾ പറിച്ചുതരാവോ?'
'എന്നാത്തിനാ എന്റെ മീശ?' - അയാൾ കണ്ണുതുറിപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു.
'ആ മീശേലെ രോമം കൊണ്ട് മോതിരം ഉണ്ടാക്കിയിടാനാ, ഈ ആനവാൽ മോതിരം പോലെ.. പേടി മാറിക്കിട്ടാനാ ചേട്ടാ..' - സുന്ദരികൊച്ചിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ട അയാൾക്ക് അവർ തന്നെ കളിയാക്കുകയാണെന്നത് മനസ്സിലായെങ്കിലും ഗൗരവം നടിച്ച് അയാൾ പറഞ്ഞു.
'വർഷങ്ങളെടുത്ത് ഞാനുണ്ടാക്കി പരിപാലിച്ചുപോരുന്ന മീശയാണിത്. നിങ്ങളെപോലെത്തെ പെങ്കുട്ട്യോൾ ചോദിച്ചാൽ ഞാനെന്താ ചെയ്യാ.. ഉം.. ശരി, ഇരുന്നൂറ് രൂപാ എടുക്ക്, മീശേലെ രണ്ട് രോമം തരാ..'
പെൺകുട്ടികൾ വിലപേശി നൂറ് രൂപാ കൊടുത്തത് മേടിച്ച് ഇപ്പോൾ വരാമെന്നറിയിച്ച സെക്യൂരിറ്റിക്കാരൻ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവരുടെ മുന്നിലേക്കെത്തി, നീണ്ട് വളഞ്ഞ് സ്പ്രിംഗ് പോലുള്ള രണ്ട് ചെമ്പൻ രോമങ്ങൾ അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി.
'അയ്യോ ചേട്ടാ! ഇതേതാ ഈ ചെമ്പൻ രോമങ്ങൾ?' - അവർ ഞെട്ടി.
കൊമ്പൻമീശ തടവിക്കൊണ്ടയാൾ പറഞ്ഞു: 'ഇത് വെറും ഷോറൂം, വില്പനയില്ല. ഇഷ്ടംപോലെ സ്റ്റോക്കുള്ള ഗോഡൗണിൽ മാത്രമേ വില്പനയുള്ളൂ..'
അയാളുടെ വിരലുകൾ അരയ്ക്ക് താഴോട്ട് പോവുന്നത് കാണാൻ നിൽക്കാതെ പെൺകുട്ടികൾ കണ്ണുപൊത്തി.

Tuesday, 13 February 2018

പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ

അയാൾ എന്നും ഭക്ഷണം കഴിക്കാറുള്ള ഒരിടത്തരം ഹോട്ടലിൽ, രാത്രി, ടേബിളിൽ അപ്പുറത്ത് ഒരു മിടുക്കി പെൺകുട്ടിയും അതിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും വന്ന് ഇരിപ്പായി. പെൺകുട്ടിക്ക് ഏതാണ്ട് 12 വയസ്സായിട്ടുണ്ടാവും.

എന്താ കഴിക്കാൻ വേണ്ടതെന്ന അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് 'പൊറോട്ട' എന്ന് പറഞ്ഞ പെൺകുട്ടിയുടെ ഉത്സാഹം അച്ഛൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കിലും അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അച്ഛൻ വേറെ കറികളൊക്കെ ഓർഡർ കൊടുത്തു. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം എത്തി.

അയാൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും ആ കുട്ടിയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുട്ടിയും അമ്മയും അയാളുടെ നോട്ടം ശ്രദ്ധിച്ചു. അച്ഛൻ പരിസരം മറന്ന് തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്..

പെൺകുട്ടി വാതോരാതെ അമ്മയോട് പലതും സംസാരിക്കുന്നത് അയാൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നു. കുട്ടിയുടെ സുന്ദരമായ കണ്ണുകൾ അയാളിൽ പതിഞ്ഞു. അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. പെൺകുട്ടി നാണത്തോടെ അമ്മയോട് എന്തോ സ്വകാര്യമോതി.

അമ്മ അയാളെ തുറിച്ചുനോക്കി, പിന്നെ ഭർത്താവിനോട് ആംഗ്യത്തിൽ അയാളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ വരുത്തിച്ചു. ധൈര്യം കിട്ടിയ പെൺകുട്ടി 'അച്ഛാ.. അയാളെന്നെ നോക്കി വല്ലാത്ത ചിരി'

അമ്മയും പരാതി തുടങ്ങി 'കുറേനേരായി ഇയാൾ ഞങ്ങളെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നു. ഞരമ്പുരോഗി!'

പെൺകുട്ടിയുടെ കലി മൂത്ത അച്ഛൻ ഗ്ലാസ്സിലെ ചൂടുവെള്ളം അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഊക്കോടെ ചിന്തികൊണ്ട് അലറി: 'എന്താടോ തന്റെ സൂക്കേട്? ഞാനിപ്പോൾ പോലീസിനെ വിളിച്ചാ താൻ പിന്നെ പുറംലോകം കാണൂല്ല. ബാലികാ പീഢനം അറിയാലോ?'

ഹോട്ടലിലെ എല്ലാവരും നിശബ്ദരായി ചുറ്റും നോക്കി ഇരുന്നു. അയാളെ അറിയുന്ന മാനേജർ ശാന്തമാക്കാൻ അടുത്തെത്തിയെങ്കിലും കുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ തട്ടിമാറ്റി, മൊബൈലിൽ പോലീസിനെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ചൂടുവെള്ളം മുഖത്തുനിന്നും തുടച്ച് അയാൾ കുട്ടിയുടെ പിതാവിൽനിന്നും മൊബൈൽ തട്ടിമാറ്റി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു.

പെൺകുട്ടിയും അമ്മയും മിഴിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അയാൾ ആ സത്യം എല്ലാവരും കേൾക്കെ പറഞ്ഞു:

'നിങ്ങളെന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയാണ് മിസ്റ്റർ. ഞാൻ നിങ്ങൾ കരുതുമ്പോലെ ബാലികാ പീഢകനോ ഞരമ്പുരോഗിയോ അല്ല. എനിക്കും ഉണ്ടൊരു മകൾ. ഈ മോളുടെ അതേ പ്രായം. എനിക്കാ മകളെ ഇതുവരെ കാണാൻ ഭാഗ്യമുണ്ടായിട്ടില്ല. ഒരു ഫോട്ടോപോലും എനിക്ക് കാണാൻ കിട്ടിയിട്ടില്ല..'

എല്ലാവരും സ്തബ്ധരായി നിൽക്കുമ്പോൾ അയാൾ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ തലയിൽ കൈവെച്ച് തുടർന്നു : 'ഈ കുട്ടിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ.. ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ മകളുടെ മുഖം കണ്ടു, അല്ല ഇങ്ങനെയാവും എന്ന് ചിന്തിച്ചുപോയി. അത് തെറ്റായിപോയെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ പോലീസിൽ ഏല്പിക്കാം.'

അച്ഛനും അമ്മയും പെൺകുട്ടിയും അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി നിന്ന് : 'ഞങ്ങളോട് പൊറുക്കണം. എല്ലാം സംശയത്തോടെ, തെറ്റായി കാണുന്ന ഇക്കാലത്തെ പ്രവണതയിൽ ഞങ്ങളും പെട്ടുപ്പോയി.'

അയാൾ വേഗം കൈകഴുകി, മുഖം തുടച്ച് കൗണ്ടറിൽ ചെന്ന് കാശ് കൊടുക്കുമ്പോൾ മാനേജർ അയാളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. 'ങേ! എനിക്കിതൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഭാര്യ?'

'ദൂരെ ഒരിടത്ത്, നിധി കാക്കും ഭൂതം പോലെ ഇരിപ്പുണ്ട് ഭാര്യ ആയിരുന്നവൾ, മകളെ കാത്ത് സൂക്ഷിച്ച് കൊണ്ട്..'

അതും പറഞ്ഞ് അയാൾ പുറത്തേക്ക് പോവുമ്പോൾ ഒന്നൂടെ ആ പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് കൈവീശി. കുട്ടി തിരിച്ചും പുഞ്ചിരിയോടെ കൈവീശി.

Monday, 1 May 2017

വിരലൊന്ന് തൊട്ടപ്പോൾ..!

പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നുമില്ലാത്ത, അവിവാഹിതനായ നാല്പതുകാരൻ അജയൻ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കാണ് താമസിക്കുന്നത്.

ഒരുദിവസം, ടിവി ചാനലുകൾ കണ്ടുകൊണ്ട് അജയൻ സോഫയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ മൊബൈലിന്റെ lock pattern ഒന്ന് മാറ്റിയാലോ എന്നാലോചിച്ചു.. കുറേനാളായി ഒരേ പാറ്റേൺ അവന് മടുപ്പുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ടിവിയിൽ കണ്ണുംനട്ട് മൊബൈൽ സ്‌ക്രീനിൽ പുതിയ lock pattern സെറ്റ് ചെയ്തു. നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്നത് മുകളിൽനിന്നും താഴോട്ട് വരുന്ന രീതിയിലെ ഒരു പാറ്റേൺ കൊണ്ടാവാം താനിങ്ങനെ ഉയർച്ച ഇല്ലാതെ പോയത് എന്ന് തോന്നിയ അജയൻ താഴേന്ന് മോളിലോട്ട് വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ച് പുതിയ പാറ്റേൺ ഉണ്ടാക്കി, ഇനി വരുംനാളുകൾ ഉയർച്ചയുടേതാവും എന്ന പ്രത്യാശയോടെ ടിവി നോക്കി കിടന്നു.

റിമോട്ടിൽ ഞെക്കി, ചാനലുകൾ മാറ്റി മടുത്ത അജയൻ ഇനി കുറച്ച് മൊബൈൽ നെറ്റ് നോക്കാം എന്നുറപ്പിച്ച് മൊബൈൽ എടുത്തു. പക്ഷെ, lock pattern എത്ര ഓർത്തിട്ടും അജയന് കിട്ടുന്നില്ല. കുറേ ആലോചിച്ചുനോക്കി, പലതും ശ്രമിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ മൊബൈൽ സ്‌ക്രീനിൽ തെറ്റായ പാറ്റേൺ, ഇനി 1 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ശ്രമിക്കൂ എന്ന സന്ദേശം കാണിച്ചപ്പോൾ അജയൻ പരാജിതനായി.

ഉടനെ ഡ്രസ്സ് മാറി ബൈക്കെടുത്ത് അജയൻ സിറ്റിയിലെ മൊബൈൽ ഷോപ്പിൽ ചെന്ന്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു. ഒരു ഇരയെ കിട്ടിയ വേട്ടക്കാരനെപോലെ അവിടെത്തെ സ്റ്റാഫ് അജയന്റെ ഫോൺ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു: 'സോഫ്റ്റ്‌വെയർ പൊളിക്കണം. എല്ലാ ഡാറ്റാസും പോവും. വേറെ വഴിയില്ല'.

'സോഫ്റ്റ്‌വെയർ പൊളിക്കേ! മൊബൈൽ പൊളിക്കൂലല്ലോ? എത്ര ചിലവ് വരും?' അജയൻ അന്തംവിട്ട് ചോദിച്ചു.

സ്റ്റാഫ് മുഖത്ത് ചൊറിഞ്ഞ് ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞു: 'സോഫ്റ്റ്‌വെയർന് 600 ഉറുപ്യ, മൊബൈൽ സർവീസ് ഫീസ് 500 ഉറുപ്യ. ന്നാ ചെയ്യാല്ലേ? ഒരു മണിക്കൂർ മതി.'

സ്റ്റാഫിന്റെ കൈയ്യിൽനിന്നും മൊബൈൽ തട്ടിപ്പറിച്ച് അജയൻ: 'എന്തേ കുറച്ചത്? ഒരു മണിക്കൂർ മൊബൈൽ ഇവിടെ വെക്കുന്നതിനും വാടക ഈടാക്കിക്കോ..'

അജയൻ വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്ക് പോയി. ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും മൊബൈൽ നോക്കി കഴിയാനല്ലാതെ വേറെ എന്താ മാർഗം? ബൈക്കോടിച്ച് നേരെപോയത് ബാറിലേക്കാണ്.

കുറേനാൾക്ക് ശേഷം ബാറിലെത്തിയ അജയൻ ബിയർ ഓർഡർ ചെയ്ത് മൊബൈൽ നോക്കി ഇരുന്നു. ബിയർ കുടി തുടങ്ങിയ അജയൻ വേറെ ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ ഓർമ്മയെ റിവേഴ്‌സ് ഗിയറിലിട്ടു. ബാറിലെ ടിവിയിൽ Zee ചാനൽ നോക്കി ഇരുന്ന അജയന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ മിന്നൽപിണർ വന്നുപോയി. വീട്ടിലെ സോഫയിൽ കിടന്ന് കണ്ടതും ഇതേ ചാനൽ. അന്നേരമാണ് മൊബൈൽ lock pattern മാറ്റിയത്.. വീണ്ടും ബിയർ കുടിച്ച അജയൻ ഒന്നൂടെ ഓർത്തുകൊണ്ട് മൊബൈൽ സ്‌ക്രീൻ തൊട്ടു. അവന്റെ വിരലുകൾ lock pattern കുത്തുകളിലൂടെ Z രൂപത്തിൽ ചലിച്ചു. അത്ഭുതം! മൊബൈൽ ഫോൺ തുറക്കപ്പെട്ടു. അജയൻ ഉച്ചത്തിൽ ആഹ്ലാദസ്വരം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി. കുടി മതിയാക്കിയ അജയൻ ബില്ല് നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. വെറും 160 രൂപയേ ആയിട്ടുള്ളൂ.

200 രൂപ കൊടുത്ത് അജയൻ എഴുന്നേറ്റ് പോവുമ്പോൾ ഒരുത്തൻ ജോലിക്കാരനോട് പറഞ്ഞു: 'ആദ്യായിട്ട് കുടി തുടങ്ങിയ ആളാണെന്നാ തോന്നുന്നേ.. അതാത്ര സന്തോഷം. ഇനി വട്ടാണോ എന്തോ..'

അജയൻ അയാളുടെ അടുത്തെത്തി സംഗതി പറഞ്ഞു: 'കുടിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കുടിക്കില്ല. പക്ഷെ ഇന്നത് വേണ്ടിവന്നു. 200 രൂപക്ക് ബിയർ കുടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മൊബൈൽ ശരിയായി. അല്ലേൽ നന്നാക്കാൻ കൊടുത്ത് 1100 രൂപ പോയേനെ, ഒപ്പം കുറെ ഡാറ്റാസും.'

അജയൻ പോവുന്നത് നോക്കി അയാൾ പറഞ്ഞു: 'ബിയർ കുടിച്ചാ മൊബൈൽ നന്നാവോ! ഏതാണാ മൊബൈൽ സെറ്റ്!'

© Copyright All rights reserved

Creative Commons License
Eranadan (Kadhakal) Charithangal by Salih Kallada is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 India License. Production in whole or in part without written permission is prohibited Please contact: ksali2k@gmail.com